Menu

Zakazane imiona w Turcjii

12 grudnia 2018 - imiona tureckie
Zakazane imiona w Turcjii

24 listopada 1934 roku Turcja wprowadziła ustawę o nazwiskach, nazywaną po turecku “Soyadi kanunu”. Celem tej ustawy było zmuszenie wszystkich obywateli do przyjęcia nazwiska tureckiego. Oficjalnym celem ustawy było wyeliminowanie pozytywnej lub negatywnej dyskryminacji spowodowanej noszeniem religijnych, społecznych i rodzinnych tytułów, zamiast nazwisk. Używanie tytułów i pseudonimów, takich jak ağa“, “hacı“, “hafız“, “hoca“, “efendi“, “bey“, “beyefendi“, “hanım“, “hanımefendi“, “paşa“, “hazret“, zostało zakazane.

Ustawa została opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 2 lipca 1934 r. i weszła w życie 2 stycznia 1935 r. Po przyjęciu tej ustawy nazwisko jest integralną częścią tożsamości osoby w Turcji. Przyjęcie ustawy o nazwach jest jedną z reform społecznych Atatürka.

W imperium Osmańskim, większość ludności miała tylko imiona. Wcześniej Tureccy mężczyźni używali imienia ich ojca z dodaniem przedrostka “оглы” (“syn”) lub przydomka rodziny. Teraz imiona znajdują się przed nazwiskiem.

Każdy Turek musiał przyjąć nazwisko do 2 lipca 1936. Jeśli tego nie zrobił, miejscowy urzędnik wybierał nazwisko dla rodziny. W dodatku do “ustawy o nazwiskach”, 26 stycznia 1934 r. została uchwalona ustawa o  zlikwidowaniu tytułów jak efendi czy pasza. Zgodnie z prawem tureckim, nazwisko powinno być  jednym słowem. Nazwiska w Turcji są przekazywane przez dziedziczenie w linii męskiej. Kobieta po ślubie musi przyjąć nazwisko męża. Może również zachować swoje panieńskie nazwisko, które występuje wtedy przed nazwiskiem męża.

Ustawa miała na celu zlikwidowanie mniejszości etnicznych i była i tak mniej  restrykcyjna niż pogromy i ludobójstwa. Prawo to obowiązuje do dzisiaj i chrześcijanie  oraz przedstawiciele innych mniejszości etnicznych nie mogą nosić imion które nie są tureckie. Zakazane  przez prawo są między innymi imiona biblijne, asyryjskie, ormiańskie.

Artykuł 3 ustawy zakazuje używania  obcych rasowo imion i nazwisk narodowych, narusza zasadę równości w art. 10 konstytucji . Zgodnie z tym artykułem nazwisko – nie może kończyć się na końcówki: ormiański ian,yan , słowiańskiof,ov, ‑vich, ‑ic, grecki is, ‑dis, ‑pulos, ‑aki, perski – zade , arabski mahdumu, ‑veled, ‑bin.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

stat4u