Sprawdź czy Wasze imiona pasują do siebie!

Twoje imię: Imię partnera:

Dyskusje na forum


Sąd na północy Francji zabronił rodzicom dać dziecku na imię Nutella, po słynnym włoskim kremie czekoladowym, ponieważ „nie leży to w interesie dziecka”

Rodzice tak bardzo lubil Nutellę że postanowili złożyć nazwać tak swoją dziewczynkę.

Sąd odrzucił jednak ten pomysł uzasadniając, że dziecko „mogłoby być prześladowane” z jego powodu i nie leży to w jego interesie.


Najdziwniejsze imiona dla dzieci, nadawane w 2014 roku
Imiona dla chłopców: Żyraf, Myszon, Saturnin, Bezlebub, Levente, Odo, Torkin, Rodion.

Imiona dla dziewczynek: Mrówka, Calineczka, Fontanna, Guantanamera, Jarzyna, Masza, Tradycja, Zara.


Trochę to dziwne, ale chyba wiem skąd imię Zara :-)


Muhammed i Sofia to najchętniej dawane imiona dzieciom w Wielkiej Brytanii jak wykazał raport strony internetowej BabyCentre.
Popularne są też imiona oryginalne i niepowtarzalne: London, Wren, Phoenix, Logan, Indigo, Genisis oraz Blue.

Najpopularniejsze imiona dla dziewczynek:
1. Sophia
2. Emily
3. Lily
4. Olivia
5. Amelia
6. Isla
7. Isabella
8. Ava
9. Sophie
10. Chloe

Najpopularniejsze imiona dla chłopców:
1. Muhammad
2. Oliver
3. Jack
4. Noah
5. Jacob
6. Charlie
7. Harry
8. Joshua
9. James
10. Ethan


Dziś forum zostało przeniesione na nowy serwer!

Gdybyście miały problemy z czymkolwiek, lub forum nie wyświetlało się poprawnie, proszę o informację.

U mnie wiadomo, "Wszystko działa" ale mam nadzieję, że u was też.


Witam was wszystkie.
Co myślicie o takim imieniu dla chłopca: Franciszek?

Trochę się wacham, bo w sumie ma tak papierz na imię, ale czy to imię nie jest zbyt starodawne i dzieci nie będą sięz niego wyśmiewać?

Imiona

Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

Zwyczaje związane z nadawaniem imion


Imię wywodzi się prawdopodobnie od przezwiska i z czasem nabyło ono silnego rysu magicznego. Łączy się to z pradawną – nieistniejącą już u większości społeczeństw – funkcją języka, zgodnie z którą nadanie nazwy jakiemuś obiektowi, przedmiotowi, osobie poczytywano za zdobycie władzy nad nią. Tym samym rodzina nadawała dziecku imię, aby wyposażyć je w pewne cechy, "zaprogramować" jego przyszłość lub odwrócić nieprzychylny bieg wydarzeń – imię było wróżbą, błogosławieństwem, życzeniem. W Polsce za przykład posłużyć mogą tradycyjne imiona słowiańskie, np: Bogdan, Stanisław.

W kulturze ludów indoeuropejskich (z wyłączeniem Rzymu) praktycznie wszystkie imiona rdzenne miały charakter złożony (np. bole + sław – bardziej sławny, sofo + kleves – sławny mądrością), co wskazuje na ich silną funkcję magiczną.

Z nadawaniem imienia często wiążą się obrzędy i publiczne lub rodowe uroczystości, jak choćby chrzest lub postrzyżyny. Obecność przy tym akcie rodziny czy grupy, w której żyje dana jednostka, wiąże się z jej symbolicznym wprowadzeniem do tej społeczności.

Początkowo nie nadawano imion na stałe. W wielu kulturach pierwsze imię nadane po urodzeniu zmieniano w czasie aktu wprowadzenia do dorosłej społeczności czy innych obrzędów inicjacyjnych. Pozostałością tego jest np. bierzmowanie w kościele katolickim, chociaż w tym przypadku nadal publicznie używa się imienia z chrztu. Powodem zmiany imienia mogło być także wystąpienie w życiu noszącej go jednostki znaczącego zdarzenia, czegoś co naznaczało ją w oczach bliskich – mogło to być zarówno zdarzenie pozytywne jak i negatywne, śmieszne lub tragiczne (w czasach historycznych obyczaje te kultywowali choćby Indianie północnoamerykańscy). Także objęcie nowej roli, funkcji – zwłaszcza religijnych – w danej społeczności może się wiązać ze zmianą imienia. W przypadku papieży, czy zakonników, przybranie nowego imienia wiąże się z dosyć swoistą formą inicjacji, która silnie kładzie nacisk na wykluczenie z ich dotychczasowych społeczności. Zmiana imienia podkreśla rozpoczęcie nowego życia – w nomenklaturze mnisiej określane jest to nawet śmiercią przed śmiercią.

Zwyczaj nadawania wielu imion (w przypadku kultur iberołacińskich nawet kilkunastu) ma źródła religijno-magiczne lub rodowe. Upowszechniał się zapewne wraz z utrwalaniem pierwszego imienia jako niezmiennego. U wielu ludów w zwyczaju było nadawanie wnukom imienia dziadka lub obu dziadków, czy też innych ważnych krewnych, którzy odznaczyli się w dziejach rodu czy całej społeczności (a więc ich imię miało moc).

Obecnie dawne funkcje imion są w zaniku. Powodem tego jest oderwanie większości z imion od ich substancji etymologicznej – po prostu nie są (imiona obcego pochodzenia) lub przestały być (zanik dawnych form, ewolucja języka) one rozumiane przez ludność. Większość rodziców nadaje dzieciom imiona ze względu na ładne brzmienie lub aktualnie panującą modę. Wciąż silny pozostaje czynnik religijny, jednak wobec zaniku rdzennych wierzeń i dominacji religii uniwersalistycznych, nie ma on już tak czytelnego wątku magicznego.

Nadawanie imion w Polsce


Nadawanie imion nowo narodzonym dzieciom rejestrowanym w urzędach stanu cywilnego reguluje ustawa z 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 1986 r. Nr 36, poz. 180 z późn. zm.). Zgodnie z artykułem 40 na podstawie zgłoszenia do aktu urodzenia wpisaniu podlega m.in. imię dziecka. Artykuł 50 stanowi, że nie można wpisać więcej niż dwóch imion, imion ośmieszających, nieprzyzwoitych, zdrobniałych oraz uniemożliwiających odróżnienie płci, ponadto w przypadku niewybrania imienia przez rodziców upoważnia kierownika urzędu do wyboru imienia (imion) dziecka spośród imion zwykle stosowanych w Polsce. Pomimo poprzedniego stwierdzenia nie istnieje urzędowy wykaz imion. Urzędy stanu cywilnego mogą się posiłkować opinią Rady Języka Polskiego w tej sprawie, nie ma ona jednak mocy prawnej, ponadto jest podważana przez orzecznictwo sądów administracyjnych.

Drugie imię


Drugie imię (w terminologii angielskojęzycznej stosuje się także pojęcie: imię lub imiona środkowe) – imię nadawane dziecku, zwykle położone między jego pierwszym (głównym) imieniem a nazwiskiem. Używane jako element pełnego imienia danej osoby, głównie w Europie i krajach o kulturze zachodniej.

Zwykle jest po prostu drugim (lub następnym) imieniem osoby je noszącej, ale w niektórych krajach zwyczajowo nadaje się je na cześć ojca lub dziadka, co ma wiele cech wspólnych z nazwiskiem patronimicznym (np. z tzw. otczestwem, które występuje np. w kulturze rosyjskiej).

W Polsce prawnie dozwolone jest nadanie jednej osobie tylko dwóch imion (wyjątkiem są dzieci cudzoziemców, lub pochodzące z rodzin mieszanych, w których jeden z rodziców jest cudzoziemcem, pochodzących z krajów o tradycji nadawania dzieciom więcej niż dwóch imion).

Zwykle są to imiona nadawane zwyczajowo, zależne od płci dziecka. Zdarza się jednak, że jedno z nich jest typowo męskie, np. Jan, a drugie typowo żeńskie, np. Maria. Czasami spowodowane jest to tym, że w chwili nadawania imienia są wątpliwości co do ostatecznej płci dziecka (obojnactwo).

Najpopularniejsze imiona w Polsce 2011

Imiona żeńskie (Liczby to ilość imienia nadanego w danym roku)

  • Lena 8074
  • Maja 7664
  • Zuzanna 7569
  • Julia 6332
  • Wiktoria 6092
  • Amelia 5497
  • Aleksandra 5364
  • Oliwia 5195
  • Natalia 5066
  • 10 Zofia 3914
  • Martyna 3641
  • Anna 3336
  • Alicja 3294
  • Emilia 3151
  • Hanna 3070
  • Nikola 3031
  • Marta 2576
  • Gabriela 2442
  • Milena 2072
  • Nadia 2021

Imiona męskie (Liczby to ilość imienia nadanego w danym roku)w

  • Szymon 7897
  • Jakub 7096
  • Filip 6768
  • Kacper 6514
  • Michał 5467
  • Mateusz 5272
  • Bartosz 4966
  • Wojciech 4340
  • Adam 4101
  • Jan 4034
  • Piotr 4025
  • Wiktor 3783
  • Dawid 2993
  • Antoni 2870
  • Igor 2829
  • Mikołaj 2721
  • Karol 2536
  • Aleksander 2419
  • Marcel 1532
  • Kamil 1385