Dyskusje na forum


Jak u Was jest z nadawaniem imion?
Czy bierzecie pod uwagę jedynie brzmienie czy pochodzenie imienia też jest dla Was istotne?
Są bowiem imiona, które zniechęcają mnie ze względu na pochodzenie.


Np. Nie podobają mi się imiona kojarzące się z Rosją a modne u nas, np. Borys, czy Tania.

Też tak macie?


Szukając ciekawych imion słowiańskich znalazłam właśnie Daleborę.

Dalebora – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dale- ("daleko", może też "oddalać") i -bora ("walka"). Oznaczałoby więc "tę, która pozostaje daleko od walki".


Jak wam się podoba?


Ostattnio zastanawiałam się nad imionami które same w sobie nie są ładne, ale ładne mają zdrobnienia:


Wiesława - brzmi jakoś staroświecko, ale już Wiesia jest śliczne.
Tak samo Bronisława - Bronka jest super zdrobnieniem

Znacie jakiś inne takie imiona?


Moja Marysia będzie miała siostrzyczkę! Do porodu jeszcze wiele miesięcy, ale już wymyślam imię dla mojej dziewczynki.
Moje koleżanki będące również w ciąży mówią do swoich brzuszków po imieniu a ja?
Podpowiedzcie mi proszę, jakie imiona Wam się podobają liczęl, że mi pomoiżecie!


Moja siostra będzie miała niedługo poród A MA PROBLEM Z IMIENIEM. Ma być krótkie bo będzie długie nazwisko.
Niezbyt popularne ale tez nie jakieś bardzo udziwnione.
Co myślicie o imieniu
Ida?


Rząd Donalda Tuska szykuje przepisy, zgodnie z którymi rodzice będą mogli nadawać dzieciom imiona bezpłciowe oraz zdrobniałe.

Zgodnie z obowiązującym prawem o aktach stanu cywilnego, dziecku nie można nadać imienia, które nie pozwala na łatwe odróżnienie płci. Z tego powodu imiona takie jak Angel czy Fifi nie są dozwolone. Prawo nie zezwala też na stosowanie zdrobnień - dziecka nie można nazwać Jacusiem ani Marysią.

Rząd szykuje daleko idące zmiany w tych przepisach ponieważ pojawiły się imiona niespolszczone, niedające pewności co do płci dziecka, a coraz więcej Polaków wchodzi w związki małżeńskie z cudzoziemcami.

Co o tym sądzicie?
Czy to na pewno jest dobry pomysł?


Spodziewam się dziewczynki, jestem w 24 tygodniu, ale imię zmieniało się już kilkakrotnie.
Niektóre są bardzo ładne ale coraz bardziej popularne, np. Lena, Julia, Bożena.
Chciałabym aby imię było oryginalne ale bez przesady, koniecznie z polską wymową!
Może mi coś poddpowiecie jakie imię dla dziewczynki będzie najlepsze?


Słyszałam ostatnio ten kawałek i mnie rozwalił po prostu!

Polecam- Hasiok - Andżela

Najlepszy jest fragmet:
"Kevin ja cię p....ę co to k...a za imię
Miałeś być Natan, Brajan albo Oliwier"


Kevin nie patrz na szybę wiem kto jest na masce
Wiem że tak się nie robi konkubinie oraz matce
Ale tak się zrobiło bo cię dać mi nie chciała
Wskoczyła na auto i z nami pojechała
Endżi posuń głowę bo nie chodzi wycieraczka
Błoto leci na szybę muszę widzieć tor jazdy
Jak po dysce cię brałem też byłaś w tej pozycji
Z tą różnicą że jestem po drugiej stronie szyby
Andżela - nie kocham ciebie przecież wiesz - o Andżela
Andżela - i ty mnie już nie kochasz też - o Andżela
Andżela...
Kevin ja cię p....ę co to k...a za imię
Miałeś być Natan, Brajan albo Oliwier
Endżi ludzie się patrzą przeziębisz narządy
Ty dostaniesz L4 a ja celę i sądy
Andżela
Kevin do Aqua parku na godzinę mam kasę
Mama nie ma dziś majtek jak ją wpuszczą na basen
Titaj na smartfoniku i nie przejmuj się wcale
Mama w końcu się puści bo to umie wspaniale
Andżela
Andżela - nie kocham ciebie przecież wiesz - o Andżela
Andżela - czego ty ryża k...o chcesz - o Andżela


Flora, Florentyna, Florencja - takie imiona chodzą za mną ostatnio.
Gdzies tak od miesiaca Flora jest moim ulubionym imieniem, strasznie mi sie
podoba.
Pozostałe dwa też.
Co o nich sądzicie?

W sumie Florence and the Machine to mój ulubiony zespół i tak jakoś mi blisko.


widziałam na cmentarzu imię Gizela.

Jakoś mi się spodobało, tak kojarzy mi się z gazelą i szybkością i smukłością.

Co o nim sądzicei?

Imiona

Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

Zwyczaje związane z nadawaniem imion


Imię wywodzi się prawdopodobnie od przezwiska i z czasem nabyło ono silnego rysu magicznego. Łączy się to z pradawną – nieistniejącą już u większości społeczeństw – funkcją języka, zgodnie z którą nadanie nazwy jakiemuś obiektowi, przedmiotowi, osobie poczytywano za zdobycie władzy nad nią. Tym samym rodzina nadawała dziecku imię, aby wyposażyć je w pewne cechy, "zaprogramować" jego przyszłość lub odwrócić nieprzychylny bieg wydarzeń – imię było wróżbą, błogosławieństwem, życzeniem. W Polsce za przykład posłużyć mogą tradycyjne imiona słowiańskie, np: Bogdan, Stanisław.

W kulturze ludów indoeuropejskich (z wyłączeniem Rzymu) praktycznie wszystkie imiona rdzenne miały charakter złożony (np. bole + sław – bardziej sławny, sofo + kleves – sławny mądrością), co wskazuje na ich silną funkcję magiczną.

Z nadawaniem imienia często wiążą się obrzędy i publiczne lub rodowe uroczystości, jak choćby chrzest lub postrzyżyny. Obecność przy tym akcie rodziny czy grupy, w której żyje dana jednostka, wiąże się z jej symbolicznym wprowadzeniem do tej społeczności.

Początkowo nie nadawano imion na stałe. W wielu kulturach pierwsze imię nadane po urodzeniu zmieniano w czasie aktu wprowadzenia do dorosłej społeczności czy innych obrzędów inicjacyjnych. Pozostałością tego jest np. bierzmowanie w kościele katolickim, chociaż w tym przypadku nadal publicznie używa się imienia z chrztu. Powodem zmiany imienia mogło być także wystąpienie w życiu noszącej go jednostki znaczącego zdarzenia, czegoś co naznaczało ją w oczach bliskich – mogło to być zarówno zdarzenie pozytywne jak i negatywne, śmieszne lub tragiczne (w czasach historycznych obyczaje te kultywowali choćby Indianie północnoamerykańscy). Także objęcie nowej roli, funkcji – zwłaszcza religijnych – w danej społeczności może się wiązać ze zmianą imienia. W przypadku papieży, czy zakonników, przybranie nowego imienia wiąże się z dosyć swoistą formą inicjacji, która silnie kładzie nacisk na wykluczenie z ich dotychczasowych społeczności. Zmiana imienia podkreśla rozpoczęcie nowego życia – w nomenklaturze mnisiej określane jest to nawet śmiercią przed śmiercią.

Zwyczaj nadawania wielu imion (w przypadku kultur iberołacińskich nawet kilkunastu) ma źródła religijno-magiczne lub rodowe. Upowszechniał się zapewne wraz z utrwalaniem pierwszego imienia jako niezmiennego. U wielu ludów w zwyczaju było nadawanie wnukom imienia dziadka lub obu dziadków, czy też innych ważnych krewnych, którzy odznaczyli się w dziejach rodu czy całej społeczności (a więc ich imię miało moc).

Obecnie dawne funkcje imion są w zaniku. Powodem tego jest oderwanie większości z imion od ich substancji etymologicznej – po prostu nie są (imiona obcego pochodzenia) lub przestały być (zanik dawnych form, ewolucja języka) one rozumiane przez ludność. Większość rodziców nadaje dzieciom imiona ze względu na ładne brzmienie lub aktualnie panującą modę. Wciąż silny pozostaje czynnik religijny, jednak wobec zaniku rdzennych wierzeń i dominacji religii uniwersalistycznych, nie ma on już tak czytelnego wątku magicznego.

Nadawanie imion w Polsce


Nadawanie imion nowo narodzonym dzieciom rejestrowanym w urzędach stanu cywilnego reguluje ustawa z 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 1986 r. Nr 36, poz. 180 z późn. zm.). Zgodnie z artykułem 40 na podstawie zgłoszenia do aktu urodzenia wpisaniu podlega m.in. imię dziecka. Artykuł 50 stanowi, że nie można wpisać więcej niż dwóch imion, imion ośmieszających, nieprzyzwoitych, zdrobniałych oraz uniemożliwiających odróżnienie płci, ponadto w przypadku niewybrania imienia przez rodziców upoważnia kierownika urzędu do wyboru imienia (imion) dziecka spośród imion zwykle stosowanych w Polsce. Pomimo poprzedniego stwierdzenia nie istnieje urzędowy wykaz imion. Urzędy stanu cywilnego mogą się posiłkować opinią Rady Języka Polskiego w tej sprawie, nie ma ona jednak mocy prawnej, ponadto jest podważana przez orzecznictwo sądów administracyjnych.

Drugie imię


Drugie imię (w terminologii angielskojęzycznej stosuje się także pojęcie: imię lub imiona środkowe) – imię nadawane dziecku, zwykle położone między jego pierwszym (głównym) imieniem a nazwiskiem. Używane jako element pełnego imienia danej osoby, głównie w Europie i krajach o kulturze zachodniej.

Zwykle jest po prostu drugim (lub następnym) imieniem osoby je noszącej, ale w niektórych krajach zwyczajowo nadaje się je na cześć ojca lub dziadka, co ma wiele cech wspólnych z nazwiskiem patronimicznym (np. z tzw. otczestwem, które występuje np. w kulturze rosyjskiej).

W Polsce prawnie dozwolone jest nadanie jednej osobie tylko dwóch imion (wyjątkiem są dzieci cudzoziemców, lub pochodzące z rodzin mieszanych, w których jeden z rodziców jest cudzoziemcem, pochodzących z krajów o tradycji nadawania dzieciom więcej niż dwóch imion).

Zwykle są to imiona nadawane zwyczajowo, zależne od płci dziecka. Zdarza się jednak, że jedno z nich jest typowo męskie, np. Jan, a drugie typowo żeńskie, np. Maria. Czasami spowodowane jest to tym, że w chwili nadawania imienia są wątpliwości co do ostatecznej płci dziecka (obojnactwo).

Najpopularniejsze imiona w Polsce 2011

Imiona żeńskie (Liczby to ilość imienia nadanego w danym roku)

  • Lena 8074
  • Maja 7664
  • Zuzanna 7569
  • Julia 6332
  • Wiktoria 6092
  • Amelia 5497
  • Aleksandra 5364
  • Oliwia 5195
  • Natalia 5066
  • 10 Zofia 3914
  • Martyna 3641
  • Anna 3336
  • Alicja 3294
  • Emilia 3151
  • Hanna 3070
  • Nikola 3031
  • Marta 2576
  • Gabriela 2442
  • Milena 2072
  • Nadia 2021

Imiona męskie (Liczby to ilość imienia nadanego w danym roku)w

  • Szymon 7897
  • Jakub 7096
  • Filip 6768
  • Kacper 6514
  • Michał 5467
  • Mateusz 5272
  • Bartosz 4966
  • Wojciech 4340
  • Adam 4101
  • Jan 4034
  • Piotr 4025
  • Wiktor 3783
  • Dawid 2993
  • Antoni 2870
  • Igor 2829
  • Mikołaj 2721
  • Karol 2536
  • Aleksander 2419
  • Marcel 1532
  • Kamil 1385